ölgeristan

↓

-mış gibi yapmalar tam bana göre…

↓

“yaşamak, tabiatın en küçük kımıldanışlarını sezerek, hayatın sarsılmaz bir mantık ile akıp gidişini seyrederek yaşamak; herkesden daha çok, daha kuvvetli yaşadığını, bir ana bir ömür kadar çok hayat doldurduğunu bilerek yaşamak. ve bilhassa bütün bunları anlatacak bir insanın mevcut olduğunu düşünerek, onu bekleyerek yaşamak. dünyada bundan daha ferah verici bir şey olabilir miydi?”

↓

“şimdi aramızda noksan olan şeyin ne olduğunu biliyorum! bu eksik sana değil, bana ait…bende inanmak noksanmış…beni bu kadar çok sevdiğine bir türlü inanamadığım için, sana aşık olmadığımı zannediyormuşum..bunu şimdi anlıyorum.demek ki insanlar benden inanmak kabiliyetini almışlar…ama şimdi inanıyorum…sen beni inandırdın…seni seviyorum..”

↓

keşke daha önce tanısaydım dediğim insanlar var hayatımda oysa ki ben var olduğum andan itibaren yanımda olan insanlardı onlar…

↓

doğruların yanlışları götürdüğü yerde yaşamak istiyorum.

↓

bana bir bakışın yeter sana bir sözüm var…

↓

murat çelik konserine gitmeyecektim…ne zamana kadar sürer ki bu hal?

↓

ve gozlerin gelir gecer icimden su icerken sen sokulurken aksam kizilligina ekmegi bolerken yalnizsam yillar nasil gecmisse aradan unutmak kolay sanmissa sarkilar siirler yalan yazmissa ayriligi kor olsun sozlerim,unuttuysam adini an gibi aklimdasin gelir gecer gemiler belki sende gecersin diye bir kumru konar her sabah pencereye bir miladi tasir gece bir yildiz soguk olur,usursun ya adamakilli hani sarilirsin kendine hani aklin karisir bu bir divaneliktir gonul aha alisir omrum bitse ne cikar can gibi aklimdasin gundur bu gecer gider belki bir sey kalmaz sanirsin yani bir sabah uyandiginda ne hayatin tortusu ne kokusu alismisligin her sey baska olacaktir baska bir otobus baska bir gazete resimlerden silinecek yuzun belki de ne adin ne sanin bir safak vakti acinca gozlerini bir merhabayla yeniden kurulacak dunya ve sen her safak nan gibi aklimdasin bazen bir sey gecer icinden insanin en ucra yerlerinden cesaret gibi bir sey ne olacak iste komur yanmiyorsa eskisi kadar guzel fasulyenin tadi yoksa sarkilar yakmiyorsa icini sadri alisik oyle guzel aglamiyorsa asik olmayi beceremiyorsa izzet gunay mahallenin en guzel kizina denizin tuzu yalnizligin bahanesi yoksa bir bicak saplaninca yureginin tam ortasina zannetmeki olmek zor olmek kolay kolay da kan gibi aklimdasin bu da gecer her sabah kanayacak degil ya bakarsin taze ekmek cikarir kosedeki firin biraz da helvasi bizim bakkalin senden ayirdigim uc bes zeytin otururum sofraya her lokmada gecer acisi belki birakilmisligin bende unuturum nasil unutulursa sana susuzlugum ve nasil becerdiysem kahrolmayi oyle unuturum ekmek gibi nan gibi aklimdasin ve gozlerin gelir gecer icimden su icerken sen sokulurken aksam kizilligina ekmegi bolerken yalnizsam yillar nasil gecmisse aradan unutmak kolay sanmissa sarkilar siirler yalan yazmissa ayriligi kor olsun sozlerim,unuttuysam adini an gibi aklimdasin an gibi aklimdasin aklimdasin…

ve gozlerin gelir gecer icimden
su icerken sen sokulurken aksam kizilligina
ekmegi bolerken
yalnizsam yillar nasil gecmisse aradan
unutmak kolay sanmissa sarkilar
siirler yalan yazmissa ayriligi
kor olsun sozlerim,unuttuysam adini
an gibi aklimdasin

gelir gecer gemiler
belki sende gecersin diye
bir kumru konar her sabah pencereye
bir miladi tasir gece bir yildiz
soguk olur,usursun ya adamakilli
hani sarilirsin kendine
hani aklin karisir
bu bir divaneliktir gonul aha alisir
omrum bitse ne cikar
can gibi aklimdasin

gundur bu gecer gider
belki bir sey kalmaz sanirsin
yani bir sabah uyandiginda
ne hayatin tortusu ne kokusu alismisligin
her sey baska olacaktir
baska bir otobus baska bir gazete
resimlerden silinecek yuzun belki de ne adin ne sanin
bir safak vakti acinca gozlerini
bir merhabayla
yeniden kurulacak dunya
ve sen her safak
nan gibi aklimdasin

bazen bir sey gecer icinden insanin
en ucra yerlerinden cesaret gibi bir sey
ne olacak iste komur yanmiyorsa eskisi kadar guzel
fasulyenin tadi yoksa
sarkilar yakmiyorsa icini
sadri alisik oyle guzel aglamiyorsa
asik olmayi beceremiyorsa izzet gunay
mahallenin en guzel kizina
denizin tuzu
yalnizligin bahanesi yoksa
bir bicak saplaninca yureginin tam ortasina
zannetmeki olmek zor
olmek kolay kolay da
kan gibi aklimdasin

bu da gecer
her sabah kanayacak degil ya
bakarsin taze ekmek cikarir kosedeki firin
biraz da helvasi bizim bakkalin
senden ayirdigim uc bes zeytin
otururum sofraya
her lokmada gecer acisi belki birakilmisligin
bende unuturum nasil unutulursa sana susuzlugum
ve nasil becerdiysem kahrolmayi
oyle unuturum ekmek gibi
nan gibi aklimdasin

ve gozlerin gelir gecer icimden
su icerken sen sokulurken aksam kizilligina
ekmegi bolerken
yalnizsam yillar nasil gecmisse aradan
unutmak kolay sanmissa sarkilar
siirler yalan yazmissa ayriligi
kor olsun sozlerim,unuttuysam adini
an gibi aklimdasin
an gibi aklimdasin
aklimdasin…